Pascal Meyer overtuigt met subtiel pianospel
Wat is het heerlijk als je jong bent, weet wat je wilt en dat nog ziet
lukken ook. Voor pianist Pascal Meyer lijkt deze openingszin realiteit.
Hij is vijfentwintig, hij heeft een uitgesproken talent voor de piano
en hij is zich een respectabele plek op interessante concertpodia in
binnen en buitenland aan 't veroveren. In de serie "Koffie bij de piano"
speelde hij gisterenmiddag in Den Bosch een bijzonder programma dat
de nadruk legde op zijn veelzijdigheid.
Die veelzijdigheid was Daniël Kramer, de presentator van de middag,
ook opgevallen en op de vraag aan Meyer of hij moderne muziek
anders benaderde dan romantische kreeg hij het antwoord dat
"de muziek dan anders mocht zijn maar dat hijzelf dezelfde bleef".
Wijze woorden voor een vijfentwintigjarige.
Het bleef niet bij woorden, Pascal Meyer was duidelijk zelf
het middelpunt van waaruit alles gebeurde. Dat zou negatief
kunnen uitpakken-een musicus mag niet vóór de muziek gaan
staan- maar in zijn geval pakte het zeer positief uit.
Meyer speelt vanuit een duidelijk waarneembare rust en
een grote betrokkenheid bij de muziek. Hij speelt
ingetogen, met een naar binnen gerichte concentratie.
Hij zit helemaal ín de muziek, lijkt zich niet van zijn
omgeving bewust en laat zich niet afleiden, hij speelt
helemaal vanuit en voor zichzelf.
|
|
|
|
|
Het mooie programma met interessante werken van
Dutilleux, Janácek, Messiaen en Brahms klonk dan
ook heel bezield.De tintelende Franse muziek en de
boeiende sfeerbeschrijving van Janácek rolden
sprankelend en niet gehinderd door technische
problemen van de toetsen, de vertolking van de
Brahmssonate was ronduit ontroerend. Waar sommige
pianisten Brahms zien als een magistraal virtuoos
koos Pascal Meyer in de derde sonate voor
fijnzinnig, ingetogen spel. Met virtuositeit kun
je de luisteraars op je hand krijgen, met subtiel
spel ook, zo bewees deze in Luxemburg geboren
pianist.
De zaal luisterde drie kwartier lang doodstil
naar Meyers overwegend zachtmoedige en
weemoedige, soms ook forse maar immer
overtuigende aanpak van deze romantische
sonate, waarbij een verfijnde timing en een
volwassen begrip van de muziek een grote rol
speelden.
Of Meyer terugkomt in de finale van deze
sympathieke Koffie bij de piano-serie
bepaalt het publiek. Vier pianisten gingen
hem voor, drie volgen nog, op 5 juni
vindt in de Pleinzaal van het Theater
aan de Parade de finale plaats.
Marjolein Sengers (Brabants Dagblad)
|
|
|
|
|